18
maart

Parochieavond te Egmond aan Zee

Er werd de vraag op tafel gelegd of en in hoeverre er binnen het PB (parochie bestuur) bereidheid was, het besluit aangaande de sluiting van de kerk in Egmond aan Zee te heroverwegen. Dit dus mede op grond van de ingebrachte mogelijke alternatieven, door Henk Blekemolen ontwikkeld.

Ik weet niet binnen welke termijn overleg wordt gevoerd, maar ik wil van mijn kant wel e.e.a. kwijt. Het is begrijpelijk dat men wil zoeken naar zodanige alternatieven dat men in Egmond aan Zee het kerkgebouw kan behouden. Maar met alleen maar behoud van het gebouw zijn we er niet.

Wanneer we het hebben over wat er in de toekomst mogelijk zou (moeten) zijn, zoals die avond is gesuggereerd, dan is er meer nodig dan alleen maar zoveel mogelijk onroerend goed te gelde maken en dat beschouwen als een kapitaal waarmee je het wel zult uithouden. Dat is toch echt wel de tak afzagen waarop je zelf zit. Dat is gewoon het in de tijd verlengen van een sterfhuisconstructie.

Ik heb de vraag gesteld of er voor een geloofsgemeenschap in Egmond aan Zee toekomst is, ook wanneer het kerkgebouw zou zijn gesloten.
Daar werd met grote stelligheid op geantwoord met: Neen.

Anders gezegd, die geloofsgemeenschap is er enkel en uitsluitend om en dankzij dat gebouw.
En dat is nou precies de zwakte, waar ook Ank Reijne aan refereerde.

Wil er toekomst zijn, dan zal een kerk meer, veel meer moeten zijn, moeten doen dan alleen maar op de zondagmorgen bijeen komen voor de liturgie. Dan moet er aandacht zijn voor de diaconale taak in de wereld, zowel dichtbij (PCI) als ver weg (MOV). Collega Olling heeft die sectoren voor de gehele regio onder zijn hoede, en naar ik heb begrepen ontbreekt Egmond aan Zee structureel bij elk overleg, want er zijn geen werkgroepen op dat terrein in Zee.

Gebeurt er iets op het terrein van de catechese? Ja, in die zin, dan Johan Olling maandelijks een bijeenkomst heeft onder de titel ‘snuffelen in de Bijbel’ en ik zit elke 14 dagen in Egmond aan den Hoef om lectoren, leden van liturgiegroepen, voorgangers bij de praten over de duiding van de lezingen. Vanuit Egmond aan Zee zijn er twee mensen die bij mij aansluiten, en van die twee is er één die ook naar de bijeenkomsten van Johan gaat, maar verder zien wij geen mensen uit Zee. En nou niet als verweer roepen dat het hier activiteiten betreft in Binnen en den Hoef, want ook in de tijd van Nico Knol werden bepaalde activiteiten voor drie parochies gezamenlijk gehouden en moesten mensen soms naar een ander dorp.
Zo gek is dat dus niet.

Het zijn deze activiteiten, gedragen door vrijwilligers, die zorgen dat een gemeenschap levensvatbaar is. En die activiteiten ontbreken in Egmond aan Zee, simpelweg, omdat de menskracht er niet is. En zoals door de voorzitter van het koor werd gesteld aangaande de niet tegen te houden teloorgang van het koor, zo zal het maar zeer de vraag zijn of we in staat zullen zijn mensen te mobiliseren om al die “leven gevende” activiteiten op poten te zetten.

Dat alles uitsluitend het bord van de pastor leggen, dat kan niet. Er zullen voldoende mensen moeten zijn om in Egmond aan Zee de kar te trekken.

Wil men een alternatief voor sluiting in Egmond aan Zee, dan zal men toch echt ook zelf moeten zorgen dat die alternatieven mogelijk zijn. Alleen maar zoveel mogelijk onroerend goed (parochiehuis en verhuurde pastorie) verkopen, is geen oplossing. Dat is alleen maar ‘tijd winnen’ omdat je de sterhuisconstructie in stand kunt houden.
Maar daarmee bouw je geen toekomstige kerk op.

De vraag aan het PB of het mogelijk is om het besluit tot sluiting in Egmond aan Zee in heroverweging te nemen is dus geenszins een vraag uitsluitend aan het PB. De echte vraag aangaande de toekomst is een vraag aan de gemeenschap in Egmond aan Zee zelf.

Groet,

Henk Hudepohl